In gesprek met Peter Broer, directeur MAC³PARK over dé creatieve broedplaats van Flevoland.
Wie vandaag over de Creative Campus loopt, ziet een levendig terrein vol bedrijven, ideeën en ontmoetingen. Wat nu vanzelfsprekend lijkt, begon ooit met één leeg gebouwcomplex en een gewaagde beslissing.
Almere was vanaf het begin bedoeld als stad om te wonen én te werken. De RIJP ontwikkelde bedrijventerreinen als De Steiger en De Vaart, waar bedrijven snel konden groeien dankzij soepele regels en veel ruimte. Na een dip in de jaren tachtig trok de werkgelegenheid in de jaren negentig aan, met grote namen als LeasePlan en Pioneer. Langs de A6 verschenen markante gebouwen en in Buitenvaart groeide een glazen stad vol bloemen en planten.
Een van de eerste blikvangers was het terrein van Beiersdorf in Almere Buiten: een witte kubus in de polder, symbool van ondernemerschap. Toen het bedrijf vertrok, bleef een unieke locatie achter. Klaar voor iets nieuws: de Creative Campus Almere.
De aankoop van het Beiersdorf-terrein
Aan de rand van Almere Haven stond begin 2008 een leegstaande fabriek. De immense Beiersdorf-locatie, ooit de trots van NIVEA-productie in Nederland. Machines stonden er verlaten bij, installaties stonden stil, de geur van zalf en zeep hing nog vaag in de lucht. Waar de meeste ondernemers vooral een kostenpost zagen, zag Meine Breemhaar een kans.
“Na een gesprek dat ik had met een makelaar gingen wij een bezichtigingsronde doen. Daarna zei Meine: “Ik doe een bod.” Iedereen verklaarde hem voor gek. Een fabriek van 40.000 vierkante meter met oude buizen, een verouderd verwarmingssysteem en torenhoge energiekosten. Maar hij zag er potentie in. Hij wilde het niet behouden als fabriek, maar ombouwen tot iets wat waarde toevoegde aan de stad. Een Creative Campus”
De deal met Beiersdorf kwam rond. Het Duitse concern wilde van de locatie af, en MAC³PARK stapte in. Een gewaagde stap, maar met een duidelijke visie: ruimte creëren voor groei. “We wilden er geen industrieterrein van maken, maar een plek waar ondernemers, denkers en makers samenkomen.”
Van industriële chaos naar plan
Het terrein was op dat moment een labyrint van leidingen en oude techniek. Niemand wist nog precies hoe het werkte. Daarom werd de voormalige facilitymanager van Beiersdorf nog een jaar in dienst gehouden om alles in kaart te brengen. “We moesten letterlijk leren hoe het gebouw werkte,” herinnert Peter zich.
Stap voor stap ontstond een plan. De fabriek werd opgedeeld in kleinere units, maar behield haar robuuste karakter. Kleine ondernemers konden er starten met 30 of 50 vierkante meter, en doorgroeien naar grotere hallen. “Dat groeimodel is de kern van MAC³PARK . We bouwen geen panden om te vullen, maar om groei mogelijk te maken.”
De eerste huurder, de Kamer van Koophandel, bracht meteen leven in de brouwerij. Daarna volgden kleine bedrijven en start-ups. De Vloer is één van de huurders die bij ons startte. Zij verbouwden het waterzuiveringsgebouw tot een vergaderlocatie. “Het was alsof het terrein tot leven kwam.”
Niet iedereen deelde de visie. De gemeente zag liever de bestaande industrie terug op het terrein, geen creatieve bedrijven. Maar Meine hield voet bij stuk. “Hij geloofde dat je in Almere iets kon bouwen dat niet in de schaduw van Amsterdam hoefde te staan. Iets eigens en een broedplaats voor creativiteit. En lef was precies wat nodig was op deze locatie.” En, zonder een euro overheidssubsidie!
Het fundament onder de Creative Campus van vandaag
Wat begon als leegstaande fabriek, werd zo het startpunt van een ontwikkeling die Almere blijvend heeft veranderd. Lees hier meer over de eerste ondernemers die de sprong durfden te wagen.
Benieuwd naar de Creative Campus van vandaag? In dit artikel lees je hoe de community zich heeft ontwikkeld tot een bruisende hotspot in Almere.
